1 week left

posted on 22 May 2009 00:37 by chaixxv in Diary

    นับจากวันนี้ไปก็เหลืออีก 1 อาทิตย์ หรือเช้าวันพฤหัสหน้าก็จะไม่ได้เป็นพนักงานของบริษัทที่ทำมา 3 ปีก่านี้อีกแล้ว  ใจหายเหมือนกัน จริงๆก็ไม่อยากออก เอาให้ถูกต้องเลยก็คือยังไม่อยากออกตอนนี้  แต่ก็ด้วยความจำเป็นและความโอหัง ไม่เจียมก็เลยต้องออกมาลำบากเพื่อทำเรื่องที่ตั้งใจไว้ให้ได้

     วันนี้ก็เดินจากป้ายรถเมล์ไปทำงานที่ตึกเหมือนทุกๆ วัน และก็พาลคิดไปว่าหลังจากย้ายงานแล้วก็ต้องมาเดินไปตึกแบบนี้  แต่คนละที่ แถมไกลกว่าที่เดินอยู่ประจำมาตลอดช่วง 3 ปีที่ผ่านมา พอมองที่ตึก ก็พึ่งสังเกตุว่าทุกๆ เช้าวันทำงาน ที่เราเดินดุ่ยๆ ไปเนี้ย เงาของตึกมันบังเราตั้งแต่ป้ายรถเมล์ จนถึงตอนจะเข้าตึกเลย  เลยหยุดมองไปที่ตึก  อารมณ์ไหนไม่รู้  บอกไม่ถูกประมาณศิลปินละมั้ง ภาพตึกใหญ่ มีแสงแดดตอน 7 - 8 โมงอยู่ข้างหลังในวันที่ฟ้าสลัวๆ เหมือนฝนพึ่งตก  ดูสวยดี  แต่ตลอด 3 ปีที่ผ่านมาไม่เคยสั่งเกตุเลย แต่วันนี้แสงและลมมันพอเหมาะด้วยละมั้ง

     และวันนี้ก็ไปยื่นเอกสารลาออกทั้งหมดที่ HR เดินผ่านคนที่มาสมัครงานเป็น 10 คน  นั่งรอบ้าง  ทำข้อสอบอยู่บ้าง ดูท่าทางมีความหวังเปี่ยมล้น  แต่เราเดินเอาเอกสารลาออกไปยื่น  และรับใบผ่านงาน ถ้ามีกล้องถ่ายไว้นะ  จัดแสงเงาอย่างที่ตาเรามอง  อารมณ์มันบรรยายไม่ถูก   เหอ เหอ

     และสุดท้ายก่อนกลับก็มีเมลมาแจ้งผลการลาออกและรายละเอียดด้านธุรกรรมและเงินจากกองทุนมาแจ้ง  ถึงตอนนี้จะเปลี่ยนใจก็คงไม่ทันแล้ว  นับถอยหลังอาทิตย์สุดท้าย...

     สุดท้ายถ้าจะต้องกล่าวคำลาที่เก่า  ก็ต้องพูดว่า คงไม่ได้มีบรรยากาศเดิมๆ นี้อีกแล้ว  และถ้าเกิดได้กลับมาอยู่ในยรรยากาศเดิมๆ นี้อีกครั้ง  แปลว่าสิ่งที่หวัง ซึ่งเป็นสาเหตุหลังที่ทำให้ต้องลาออกจากที่นี่นั้น  มันล้มเหลว  ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นก็แสดงว่าสิ่งที่ตอนเสี่ยงทิ้งไปตอนนี้มันเสียเปล่า  ดังนั้น  ถ้าจะหวังถึงความสำเร็จตามที่วางไว้  ก็ต้องบอกว่า  ลาก่อน คงไม่ได้กลับมาเป็นแบบเดิมอีกแล้ว  หรือจริงๆ แล้วมันจะกลายเป็น  คงไม่ได้กลับมาที่นี่อีกแล้ว...

ปล...อารมณ์ประมาณ "ที่ว่าง" ของ pause เลย  "ประโยชน์ที่ใด หากรักทำร้ายตัวเอง"
ปล2...รักงาน รักชีวิตประจำวันแบบนี้นะ   ไม่ใช่รักหญิงที่ไหน
ปล3...รักชายก็ไม่มี  เฟร้ย

 

Comment

Comment:

Tweet